Sezgin SAZ

İÇİMDEKİ ÇOCUK Bir çocuk parkında şöyle oturup çocukları izledim. Ne kadar cesur ve ne kadar azimli olduklarını anladım. Annesine gidip soru soruyor annesi cevap vermediğinde veya cevap kendini tatmin etmediğinde gidip arkadaşalarına soruyor, oda olmadı gidip dedesi, nenesi, halası, babası artık kim varsa.. Sordukça soruyor öğrenmeye çalışıyor. Ancak fark ettim ki öğrendikçe cesareti kırılmaya azmi azalmaya başladı. İlginçtir ki rahatlıkla karşıdan karşıya geçen o çocuk, annesinin çarpılırsın bak halanın oğlu çarpıldı. Öyle mi olmak istiyorsun demesiyle o çocuk zor durumda dahi olduğunda karşıdan karşıya geçemedi.( Kötü durumu canlandırarak çocuğa korku aşılandı, aslında çocuk büyüdü) İlginçtir ki az önce ha bire karşıdan karşıya son derece dikkatli bir şekilde geçiyordu. Sonunda kahramanımızla konuşmaya karar verdim. Gittin yanına “merhaba adın ne” diye sordum. “Ben mert siz kimsiniz ?” bu sözü söylerken kendinden emin ve kendine son derece güvenen bir insan edasıyla bu kelim...